DE24000 and The Holy Grail

İnsanın “yaa yaaa” diye kafasını sallayası geliyor bağlığı okuyunca ama böyle bir olay vardır efendim. Önlerinde de solist hanımefendi bisikletine binip şarkısını söylemektedir. Melis’le ilk kez bu klibi Roma’da mal mal TV’yi karıştırırken görmüştük. Öyle de kalmıştık. Parça ve klibin ruh haline girdiniz mi çıkmanız pek olası değil. Mükemmel bir birleşim.

Burdan buyrun;

Azıcık da söz katayım; “when you love someone
but the thrill is gone
and your kisses at night
are replaced with tears
and when your dreams are on
a train to train wreck town
then i ask you now, what’s a girl to do?”Enfes efendim enfes…

Açıkcası Atom Bombası sonrası olayları tarif eden izlediğim ilk -gerçek- drama idi diyebilirim film için. 1983 yılından gelme bu filmi genel günümüz izleyicisine “Oldukça 80′ler” gibi bir burun kıvırma ardından sunabilmek mümkün ancak. Ama filmi güzel kılan da istemli olsun olmasın 80′lerde çekilmiş olması. Çünkü Hollywood için günümüzde özel efektler ya da bir atom bombası sahnesi çocuk oyuncağı gibi bir şey. Ne olursa olsun da bunu eklemekten kaçınmazlar…

Lakin filmimizde Atom Bombası’na dair pek bir şey görmek mümkün değil. Atom bombasının psikolojik etkileri derinlemesine inceleniyor daha çok. Bir aile üzerinden sevgi, gerilim ve sinir bozucu ölümü bekleme sürecine tanıklık ediyorsunuz. Ölüm yavaş geliyor ama tüm yoğunluğunu bırakarak…

Bence drama türünü seven sevmeyen herkesin izleyebileceği, insanın duygularını ve davranışlarına çeki düzen vermesine sebep olabilecek bir film. Ardından havayı koklayıp içinize çekebilmenin zevkine varıyorsunuz, şu günlerde bir de suların kesik olması havanın değerini arttırıyor sanki!